نشان مجلهای مستقل بود که در حوزهی طراحی گرافیک، ارتباطات بصری، اطلاعات، تجزیهوتحلیل و نقد منابعی را در اختیار مخاطبان داخلی و بینالمللی قرار میداد. این مجله بهعنوان تنها نشریهی تخصصی طراحی گرافیک در ایران، تنوع طراحی بصری معاصر کشور را بازتاب میداد و درعینحال به بررسی ریشهها و میراث غنی تاریخی آن میپرداخت. نشان، با بهرهگیری از مقالات تخصصی، پلی میان جریانهای جهانی و دغدغههای محلی بود و میکوشید ارتباط میان طراحان گرافیک در سراسر جهان را تقویت کند. این نشریه به سردبیری مجید عباسی بهصورت فصلنامه منتشر میشد و مخاطبان آن طراحان حرفهای، دانشجویان پیشرفته، و علاقهمندان به دیدگاهی انتقادی دربارهی طراحی و فرهنگ بصری بودند.
طراحی صفحات و جلدهای مجله فرایندی دقیق و خلاقانه بود. با توجه به ماهیت دوزبانهی آن (فارسی و انگلیسی)، طراحی باید برای هر دو گروه مخاطب ـ داخلی و بینالمللی ـ شفاف و قابلفهم میبود. هر شماره از مجلهی نشان حول یک موضوع مشخص شکل میگرفت و همین موضوع بنیان طراحی جلد را فراهم میکرد. رویکرد ما در طراحی جلد تایپوگرافیک بود؛ بهگونهای که خودِ حروف و واژهها مفهوم تم اصلی را منتقل و با سادگی و دقت بصری، جلدهایی چشمگیر و دعوتکننده خلق میکردند.
هر شمارهی مجلهی نشان بر محور یک موضوع مرکزی شکل میگرفت و این محور مفهومی پایهی طراحی جلد آن بود.
